Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Hieronder zie je de nieuwe versie van ValtAf.nl. Terug naar de oude website.   Meer informatie
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Afslankprofiel van Blubfish

Blubfish weegt 89.60 kg, is 71.40 kg afgevallen en heeft haar streefgewicht bereikt!

149.60 kg
89.60 kg
Doel vandaag: 90.00 kg
Huidig gewicht: 89.60 kg

Blubfish over zichzelf

Herfst 2014:
9 juli dit jaar een Gastric Bypass gehad.

Herfst 2012:
Begonnen bij een zelfhulpgroep voor mijn BED. Gaat goed!

Lente 2012 (17-4-12):
Tja, tijdens mijn burn-out weer flink aangekomen. Ben er nog niet uit en ben de boel flink aan het analyseren. Hoe het allemaal zo ver heeft kunnen komen. Mijn gewicht schat ik nu maar op 154 kilo omdat mijn weegschaal maar tot 152 kilo gaat. hmmm. Ben nu wel erg wanhopig. Dan toch een maagverkleining? Maar vind dat toch wel een erg heftige oplossing

... 
Lees verder »
Herfst 2014:
9 juli dit jaar een Gastric Bypass gehad.

Herfst 2012:
Begonnen bij een zelfhulpgroep voor mijn BED. Gaat goed!

Lente 2012 (17-4-12):
Tja, tijdens mijn burn-out weer flink aangekomen. Ben er nog niet uit en ben de boel flink aan het analyseren. Hoe het allemaal zo ver heeft kunnen komen. Mijn gewicht schat ik nu maar op 154 kilo omdat mijn weegschaal maar tot 152 kilo gaat. hmmm. Ben nu wel erg wanhopig. Dan toch een maagverkleining? Maar vind dat toch wel een erg heftige oplossing...

Herfst 2011:
verfijning: ik eet geen tarwe meer en houd me aan het genotypedieet. esultaat veel meer energie. Ik hoop dat er een dalende lijn zal blijven zijn. Als het maar daalt en ik me goed voel is het goed.

Zomer 2011:
Jeetje, wat blijft het een eeuwige strijd. of zoals iemand eeen paar weken geleden tegen me zei: "Jij bent ook bezig met de 80-jarige oorlog he?" :test: Waarmee ze refereerde naar mijn weer aangekomen gewicht en hoe zij dit herkent van zichzelf. Gelukkig weet ik nu wel waar het destijds is misgegaan en waarom ik op onverklaarbare reden weer aankwam terwijl ik nog steeds aan het dieeten was. In maart 2009 ben ik begonnen met een eiwitdieet, Prodimed. gelukkig ging dat super en viel ik de eerste maand 15 kilo af en na drie maanden al 30 kwijt. Na 8 maanden was ik al 55 kilo kwijt en na 10 maanden 61 kilo. :yes2::koningterijk:ik ging als een speer en ik hoefde nog minder dan 10 kilo. Op het laatst ging het natuurlijk wel moeizamer en langzamer maar dat is begrijpelijk als je al zo lang bezig bent en met mijn gewichtsconsulente heb ik toen in maart 2010 besloten weer langzaam koolhydraten op te gaan bouwen. ik nam een schaaltje yoghurt met aardbeien en dat ging goed. Ik viel nog steeds geleidelijk af. Alles naar voorspelling van mijn consulente. Die het tijd vond worden om langzamerhand brood :sandwich2: weer terug te brengen in mijn dieet. Hier was ik erg angstig voor :klaptanden: al kon ik niet goed verklaren waarom. Ik schreef mijn angst toe aan het feit dat ik al zo lang geen koolhydraten meer had gegeten en waarschijnlijk gewoon bang was om weer aan te komen. Ik nam dus die boterham en daar begon de ellende. Ik kreeg weer heel veel zin in zoete troep.:volvreten: ik wilde weer brood, pasta, chocola, als er maar suiker in zat. terwijl ik de tijd ervoor wel moeite had gehad om me aan het dieet te houden maar het geen onoverkomelijke situatie was geweest om zaken te weigeren die niet goed waren. nu kon ik erg weinig weerstand meer bieden. Zomer vorig jaar ben ik weer behoorlijk aangekomen. Ook nadat ik had gehoord dat mijn moeder heel ziek was.:zakdoek: ik greep weer terug naar de oude vriend. Toen mezelf weer herpakt en weer streng op dieet. Helaas ging het toen veel minder goed. Ik bleef de hang naar zoetigheid houden. Maar ik nam het niet. ik kwam met een shake en een vezelcracker per dag toch aan en wist echt niet wat ik fout deed.*n*:ffdenken: Eerst had ik meer gegeten en viel ik enorm af. Hoe kon dit nou? Ik heb nog een tijdje bij een homeopaat gelopen maar dit bood niet echt veel verlichting. ik wist op een gegeven moment echt niet meer wat ik fout deed. ik at haast niets en kwam toch aan. Grrr. Zo'n frustrerende periode. ik heb wel mijn gewicht tot februari dit jaar redelijk constant weten te houden (116). Toen heb ik het dieet na 2 jaar gestopt. Omdat ik bang was dat ik weer rigoreus aan zou komen als ik weer "normaal" lees, met koolhydraten, ging eten heb ik me eerste verdiept in de methode van Ralph Moorman en ben toen volgens zijn principes gaan eten. Dus nam ik rijstwafels mee naar mijn werk met kipfilet en avocado's en at ik veel fruit. In twee maanden tijd kwam ik 15 kilo aan:walgelijk:. Mijn collega's vroegen me wat ik thuis dan allemaal at want aan wat ik met de lunch at kon het toch niet liggen. Maar ik kon daar geen antwoord op geven. Thuis nam ik 's avonds nog steeds geen koolhydraten en at biologische groenten en vlees dus ik wist het ook niet meer. Wanhopig werd ik ervan. Het is zo frustrerend om je gewicht op de weegschaal steeds te zien stijgen en je kleding steeds groter te moeten kopen.:zelfbeeldn: Huilbuien tot resultaat.:supercry: Want ik vocht tegen de vreetbuien die weer terugkwamen en de moeheid. Want moe, och wat was ik moe, zo ontzettend moe. een verlammende moeheid. ik kon niet uit mijn bed komen 's ochtends en viel 's avonds op de bank als een blok in slaap. Ik kon niets meer. Zelfs afwassen of de was uit de wasmachine halen was teveel.
Als een engel uit de hemel :schijnheilig: kwam een kennis van mij op exact het goede moment met een boek aan van een orthomoleculair therapeut: Cora de Fluiter. Hierin beschrijft ze dat er verschillende lichamelijke oorzaken zijn waarom je geen gewicht (meer) kunt verliezen. Dat er daadwerkelijk een lichamelijke oorzaak was voor mijn toename in gewicht en mijn heftige reactie op bepaalde koolhydraten werd mij in het boek haarfijn uit de doeken gedaan. ineens begreep ik waarom ik al als kind zo'n hang naar suiker had en waarom ik ondanks mijn moeders strenge controle toch aankwam zonder aanwijsbare reden. Wat tot gevolg had dat werd gedacht dat ik wel stiekem moest snoepen wat ik dus niet deed. ik begreep ineens waarom het dieet op eiwitbasis voor mij zo goed had gewerkt in het eerste jaar en daarna niet mee. ik begreep waarom die rijstwafels nou juist zo slecht voor me waren en dat mijn angst om weer brood te gaan eten niet voor niets was geweest maar een lichamelijke gegronde reden had. Alle puzzelstukjes kwamen op zijn plaats te liggen. Niet alleen de puzzelstukjes op gebied van mijn gewichtsproblemen maar ook van al mijn andere lichamelijke klachten: mijn heftige allergien, mijn niet menstrueren, mijn enorme depressieve buien, etc. etc. Alles werd duidelijk. Ik heb het boek binnen drie dagen uitgelezen en moest alles twee weken op me in laten werken.:oeps: ik werd er zo verdrietig van. Er waren gewoon lichamelijke oorzaken voor dit alles terwijl ik mezelf al jaren op mijn kop geef omdat ik teveel eet en maar niet met mijn tengels van de suiker af kan blijven. Er is een verklaring voor, het is lichamelijk en.... ik kan er niets aan doen. Het is niet mijn schuld... Ik reageer op mijn lijf vanuit onmacht. ik kan niet anders. En ik mezelf maar steeds op mijn kop geven en streng toespreken. Ik weet niet meer waar ik het heb gelezen maar iemand schreef ooit: Het is dan alsof je aan een klif hangt. Je kunt op wilskracht proberen te blijven hangen maar op een gegeven moment geeft je lichaam het op en moet je wel vallen. Niet alles is op wilskracht te redden, niet elk pondje gaat door het mondje zoals meteen wordt gedacht. Misschien in 80% van de gevallen wel. En dat was zeker bij mij ook zo in de tijd dat ik het had opgegeven en de eetbuien maar als golven over me heen liet komen:trampie:. totdat ik terug begon te vechten. En ik vecht nog steeds.:mad: het is alleen zo'n opluchting dat ik nu weet waartegen ik vecht! Wellicht duurt het nu wel langer maar ik zal blijven vechten. En als ik daarvoor kikkererwten-amandemeelbrood in de strijd moet gooien, het zij dan zo!





Pasen 2011:
Hallo! ik ben al een tijdje bezig hier op de site. de ene periode meer actief dan de andere. Ik begon met 160, toen na bijna jaar 99 daarna weer terug naar 120 toen 112 en nu weer 130. Dus tja, jojo is mij niet vreemd. maar ik wil er mee afrekenen. Ik heb geproefd van die twee cijfers en wil ernaar terug. ik voel me dan zoooo veel beter. onderstaand kun je mijn verhaal nog lezen uit 2009/2010 en mijn dagboeken ook want daarin staat exact de reden van mijn schommelingen.

Jullie allemaal ook veel succes en doorzettingsvermogen, de aanhouder wint!
:blubfish:






Oude tekst 2009 en 2010

Hallo, ik ben blubfish. Ik ben mijn gewicht compleet zat. Ik heb sinds mijn dertiende een eetstoornis waarvan ik eerst niet eens wist dat hij bestond. Het heet Binge Eating Disorder ofwel BED. De afgelopen jaren heb ik erg hard gewerkt om mijn hoofd op orde te krijgen. Want de oorzaak van mijn vele eten was niet het eten zelf. Het was dat negatieve stemmetje in mijn hoofd dat zei dat ik niets waard was. Op een gegeven moment had ik het gevoel dat ik niet meer uit het doolhof kwam. Ik heb toen mezelf uit de slachtofferrol getrokken en streng toegesproken. "Zo, nu ga ik er wat aan doen." Dat was mei 2008. Ik ben toen eerst bij een psycholoog begonnen. Ik baalde ontzettend van mijn gewicht maar wist dat ik eerst deze stap moest zetten om straks een andere levensstijl vol te kunnen houden. Je denken, voelen en doen moeten namelijk in balans zijn. Bij mij stond dit eerst te ver van elkaar af.
Nu ben ik aardig op weg met mijn hoofd. Ik accepteer mezelf meer, weet dat ik eigenlijk een ongelofelijke stresskip en perfectionist ben en moet hier mee om leren gaan en vindt mezelf eigenlijk best een leuk persoon, al zeg ik het zelf.
Maar dat gewicht he! Ik kan mijn gewicht niet accepteren zoals sommigen dit blijkbaar wel kunnen. Erg knap voor die mensen. Maar voor mij voelt het zo niet alsof ik mezelf kan zijn. Het overgewicht houd me tegen om dingen te doen die ik graag wil doen. De laatste maanden merkte ik ook heel erg dat mijn dips juist gaan over mijn overgewicht. En bij zo'n dip ben ik natuurlijk weer geneigd om juist: naar eten te grijpen. Dan is de cirkel rond en kun je je afvragen, wat kwam eerder? De kip of het ei?
De tijd is nu gekomen dat ik eraan toe ben om af te vallen. Ik kwam eigenlijk op het idee voor het Prodimed dieet door mijn tante die een boekje van Erica Terpstra bij zich had. Ik was door mijn verleden( Modifast op mijn 16, Atkins, etc.etc) zo tegen dieeten dat ik ook hier niet in geloofde. Maar het verhaal van Erica ben ik toch gaan lezen. Het inspireerde me en vooral de snelle resultaten die zij had waren erg aanlokkelijk. Want tja, als je 160 kilo weegt, dan maakt een moorkop extra ook niet meer uit. Laten we zeggen, het gewicht stimuleert niet echt om op de lijn te letten.
Wat mij erg heeft geholpen is om steeds meer het moet denken los te laten, het "iets niet mogen" achter me te laten. Zo zei mijn psychologe een keer: "Tuurlijk mag jij 2 repen chocolade, waarom niet? Jij bepaalt toch zelf wat je eet. Je bent toch volwassen. Als jij dat wil doe je dat. Maar de vraag is: Wil je het eigenlijk wel? Want als je ergens actie op onderneemt moet je ook de consequenties aanvaarden." Dus dat betekende dat ik voor die chocola stond in de winkel. Daar sta je dan. En dan vroeg ik mezelf af: "Wil ik dit eigenlijk wel?"Nee ik wilde het helemaal niet, want als ik hiermee door zou gaan dan zou ik compleet dichtgroeien, me nog meer depri voelen over mezelf.Ik liet de chocola liggen en liep naar de tijdschriften. Iets wat me niet dikker maakte Maar wel vrolijker.
Eigenlijk is af gaan vallen net als met een relatie. Als je een relatie hebt kies je er iedere dag weer (on)bewust voor om met elkaar door het leven te gaan. Bij het afvallen kies ik iedere dag weer voor mezelf, voor mijn gezondheid en geluk. Ik val dan ook niet af voor een ander, om geaccepteerd te worden door de maatschappij (want oh die ronduit botte opmerkingen die ik vaak krijg, grrr) of voor mijn vriend of familie die zich wellicht beter zullen voelen als ze met een slankere versie van mij over straat gaan. Nee, ik doe het puur voor mezelf. Zodat ik het gevoel heb van he dit past bij me. En dat dat dan geen 60 kilo is zal mij een worst wezen. Ik hoop de 90 te halen en dat is heel mooi voor mij.
Als je zin hebt om een berichtje achter te laten doe dat dan gerust!
:kijknietterug:

Laatste dagboekbericht

Saturday, September 13, 2014
Beste mensen, lieve oude en nieuwe buddies,

Ja ik ben weer terug zoals jullie gezien hebben. Ik heb uiteindelijk na een lange lange strijd gekozen voor hetgeen ik eigenlijk nooit wilde. Maar ik stond met de rug tegen de muur. Een maagverkleining. Ik heb 9 juli een gastric bypass gekregen. Alles is goed verlopen tijdens de risicovolle operatie die t toch is. Het is enorm wennen geweest met eten maar zit nu in een ritme en word iedere week gezonder. Ik ben blij en durf weer te fietsen. Hangvel zal ik zeker krijgen, dat begint nu al. Maar t gaat me om de gezondheid.

Veel succes allemaal!

Wil je per e-mail op de hoogte blijven als Blubfish een nieuw dagboekbericht schrijft? Als geregistreerde gebruiker kan je deze optie inschakelen. Inloggen Aanmelden
September 13, 2014 om 14:40
Hey, wat een stap zeg. Wat een lef om zo'n stap te maken. Mooi dat alles goed verlopen is. Ik wens je een goed en voorspoedig herstel toe. Heel veel succes de komende tijd.


Groeten Rob
September 21, 2014 om 06:00
Dank je Rob voor je lieve reactie. Ja het heeft inderdaad jaren geduurd voordat ik de knoop heb doorgehakt. Want snijden in een gezond lijf doe je toch niet? Maar ik moest erkennen dat mijn lijf met mijn gewicht op dat moment echt niet gezond was en een tijdbom voor medische klachten.
September 24, 2014 om 18:15
:bloemenlijn1:

Hoi hoi S.,

Bedankt voor je uitgebreide reactie en info!

Ik ben echt superblij voor je, dat de operatie je zo goed bevalt, en dat je er zo lekker van afvalt, je verdient het!

Veel liefs,

Jolan
x
October 3, 2014 om 12:31
Hoi, ik zie dat je ook al enorm bent afgevallen sinds de bypass! Echt goed zeg, ik krijg over ca 8 weken de GBP, en ik kijk er heel erg naar uit. Mijn startgewicht is zo'n beetje hetzelfde als het jouwe zie ik . Heel veel succes en ik ga je volgen hoor! Ben van plan om zelf ook hier weer regelmatig te schrijven.
Groetjes, Alice

:aletje:
March 2, 2015 om 08:01
:bloemenlijn1:

Hoi hoi S,

Op 18 februari was jij jarig.

Bij deze alsnog nog van harte proficiat met jouw 35e verjaardag!

Plaats je binnenkort weer een keertje een update?
Zou ik persoonlijk heel leuk vinden.

Veel liefs,
Jolan
xxx
May 11, 2015 om 11:17
:bloemenlijn1:

Hallo Silke,

Hoe jammer ik het ook vind, ga ik je zometeen toch uit mijn buddylijst plaatsen.

Op dit moment heb ik het namelijk heel erg hard nodig om veel steun van mijn buddies te krijgen, en daarom heb ik actieve buddies nodig, en ik heb bij jou gemerkt, dat jij alweer een hele tijd niet meer actief hier op de site bent; dat vind ik natuurlijk jammer, maar begrijp het wel, hoor, iedereen heeft nu eenmaal zijn eigen unieke manier van afvallen.

Lieve Silke, mocht jij in de toekomst ooit weer wél actief hier op de site zijn, dan laat maar iets van je horen (als jij dat wil), en dan worden we eventueel weer buddies.

Nou, ik wens je het allerbeste toe, op afvalgebied, maar ook op alle gebieden daarnaast.

Het ga je goed!

Jolan
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan

Blubfish in het kort

  • Blubfish weegt nu 89.60 kg en wil graag 90.00 kg wegen. Haar BMI is op dit moment 27.96. Zij is 71.40 kg afgevallen.
  • Blubfish is 1.79 m, 37 jaar, geboren op February 28, 1980, aangemeld op February 15, 2009 en voor het laatst ingelogd op February 7, 2015.

Dieetdagboek

Alle consumpties en beweging van Blubfish in een handig overzicht. Naar dieetdagboek

Clubs van Blubfish

· Alle clubs
  • Geen clubs gevonden.

Buddies

· Volgers · Gevolgd